Achtertuin aan de Berkenlaan, Apeldoorn

De tuin lag er sinds begin jaren negentig zo bij. Twee coniferenhagen die inmiddels vier meter haalden, een vijver die niet meer dicht was, en een gazon dat op zand lag en elke juli verbrandde. De familie wilde niet verbouwen maar opnieuw beginnen.

We zijn begonnen met leeghalen. Dat is bij een tuin van deze leeftijd het grootste werk: twee dagen met de kraan, en er ging bijna twintig kuub aan wortels en puin uit. Onder de oude vijver zat nog een laag beton waarvan niemand had verteld dat hij er lag.

Daarna grondverbetering. Op deze zandgrond is dat geen luxe, want zonder gaat u elke droge zomer opnieuw water geven en gaat de beplanting er alsnog uit. Er is dertig kuub tuinaarde ingewerkt en het geheel is uitgevlakt en waterpas gelegd tot aan de schutting.

Het terras ligt nu op het zuidwesten, in gebakken klinker in halfsteensverband. Dat is bewust geen keramiek: het huis is uit 1932 en een strakke tegel had er niet bij gestaan. Langs de achtergrens staat een dekkende beplanting die in het derde jaar dicht is, met daarvoor een border die in mei en in september bloeit.

In november staat hij er anders bij. Dat is ook de bedoeling, want een tuin die alleen in juni klopt is een tuin waar u elf maanden per jaar tegenaan kijkt zonder er iets aan te hebben.